sam DESIGN bez TEKSTU może i zachwyca, ale tylko na moment… zrobi wrażenie, ale nie daje do myślenia, przepada przy kolejnym kliknięciu myszką; podobnie z samą TREŚCIĄ (choćby mądrą i ważną), gdy jest podana bez odpowiedniej FORMY, może znudzić, spłoszyć trudnością, apodyktycznością albo niedostępnością.
I tak oto pojawia sie potrzeba kontekstualizacji, która preparuje odpowiednią TREŚĆ według zaproponowanej FORMY – szuka dla niej znaczenia! DESIGN otrzymawszy swoją TREŚĆ staje się kontekstem, refleksją, inspiracją; bierny DESIGN staje się żywą ilustracją, obrazującą historię, którą chcesz (o)powiedzieć swojemu odbiorcy; opowiadanie – w przeciwieństwie do informowania – jest bowiem sztuką, którą należy powierzać tym, którzy sami posiadają i potrafią dzielić się własną historią, pasją, narracją.
[...]
